Η πολιτική ηθική έχει ένα δύσκολο χαρακτηριστικό.

 Δεσμεύει πρώτα εκείνον που την επικαλείται.

 

ΜΗΝΑΣ  ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

π ΠΡΟΕΔΡΟΣ  ΔΕΕΠ  Ν.Δ  Ν. ΚΙΛΚΙΣ

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν επιλέξει να πολιτεύονται σε υψηλούς τόνους ηθικής αυστηρότητας.

Καταγγέλλουν διαφθορά και αδιαφάνεια στην κυβέρνηση και στη δικαιοσύνη.

Αμφισβητούν δικαστικές αποφάσεις που δεν ταιριάζουν στο πολιτικό του αφήγημα, ζητούν σύσταση προανακριτικών επιτροπών για πολιτικούς αντιπάλους του.

Είναι μια καθ’ όλα νόμιμη πολιτική επιλογή.

Έχει όμως συνέπειες.

Γιατί όποιος ανεβάζει τόσο ψηλά τον πήχη για τους άλλους, πρέπει να είναι σε θέση να τον περάσει όταν πρόκειται για τον εαυτό τους.

Η υπόθεση αρχικά με το «αδήλωτο εκατομμύριο» στο πόθεν έσχες του δημιούργησε ερωτήματα.

 

Η εξήγηση που δόθηκε ήταν ότι επρόκειτο για λογιστικό λάθος.

Θεμιτή ως εξήγηση, εφόσον έτσι κρίνεται από τα αρμόδια όργανα.

Πολιτικά, όμως, δύσκολα περνά απαρατήρητη.

Πόσω μάλλον όταν την ερχόμενη εβδομάδα θα συζητηθεί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής σε βάρος του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιου Λιβανού, ο οποίος, σύμφωνα με την αξιολόγηση της δικογραφίας από την πλειοψηφία, συνδέθηκε με εκπρόθεσμες δηλώ-σεις παραγωγών και ασθένεια λογιστή.

Στην υπόθεση Λιβανού το ανθρώπινο λάθος κίνησε ποινική υποψία.

Στην υπόθεση Ανδρουλάκη ήταν απλώς λογιστική παραδρομή…

Στο ήδη φορτισμένο πολιτικό κλίμα που το ΠΑΣΟΚ έχει δη-μιουργήσει προστέθηκε τώρα το δημοσίευμα για το ακίνητο της οικογένειας Ανδρουλάκη στο Ηράκλειο, το οποίο μισθώ-θηκε από το Δημόσιο και στη συνέχεια από το Κτηματολόγιο. Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, η υπόθεση συνδέεται με μισθώματα άνω του 1,2 εκατ. ευρώ και με εργασίες διαμόρφωσης του ακινήτου με κόστος του μισθωτή, δηλαδή του Δημοσίου.

Η κυβέρνηση ευλόγως δεν έθεσε ζήτημα νομιμότητας.

Δεν είναι δουλειά της να υποδύεται τον εισαγγελέα.

Όφειλε όμως να αναδείξει την πολιτική διάσταση και να θέσει το ερώτημα του νόμιμου και ηθικού.

Το ΠΑΣΟΚ απάντησε ότι όλα έγιναν νόμιμα και διαφανώς.

 Επικαλέστηκε διαγωνισμούς, προσφορές, μνημονιακή μείωση μισθώματος, ανανέωση το 2022 και παράταση το 2024 επί Νέας Δημοκρατίας.

Παράλληλα, προανήγγειλε νομικές ενέργειες εναντίον των «συκοφαντών».

Προφανώς, η δικαιοσύνη θα συνεκτιμήσει τα στοιχεία.

Όμως το θέμα για τον κ. Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ είναι η πολιτική αξιολόγηση των δύο υποθέσεων.

Που κρίνονται στη δημόσια σφαίρα από τη συνέπεια λόγων και πράξεων.

Προφανώς ο κ. Ανδρουλάκης έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να προσφύγει όπου κρίνει.

Κακώς όμως διαμαρτύρεται που οι αντίπαλοί του τον πληρώνουν τώρα με το ίδιο νόμισμα.

Γιατί  στο  πάλαι  ποτέ  «σοβαρό»  ΠΑΣΟΚ όταν επέλεγε να υψώσει τη ρομφαία του αδέκαστου κριτή, θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι θα ερχόταν η ώρα να επωμιστούν  όσα ο ίδιοι έχουν επιβάλει στην πολιτική ζωή.